۵ مورد از حیرتانگیزترین نبردهای تاریخ حیوانات؛ چه کسی پیروز میدان است؟
از شیرها و ببرها تا پوماها و گرگها، در اینجا به ۵ مورد از عجیبترین نبردهای حیاتوحش میپردازیم که یا ثبت شدهاند یا از نظر تئوری احتمال وقوع آنها وجود دارد.
دنیای طبیعت مکانی خطرناک و خشن است. همه موجودات، چه بزرگ و چه کوچک، باید در تمام طول عمر خود هر لحظه آماده نبرد یا فرار باشند. با وجود اینکه فرار معمولا بهترین سیاست است، اما مواقعی پیش میآید که آنها برای بقا، مجبور به جنگیدن میشوند.
اگرچه بیشتر حیوانات ترجیح میدهند تا حد امکان از درگیری پرهیز کنند، اما برخوردها غیرمعمول نیستند و در برخی موارد میتوانند به طرز شگفتانگیزی خشن باشند. در بیشتر این موارد، هیچ انسانی در آن حوالی حضور ندارد تا شاهد خشونتی باشد که برخی از موجودات علیه یکدیگر و سایر گونهها اعمال میکنند؛ اما امروز داستان متفاوت است. پس بنشینید تا تماشا کنیم که چگونه تاریکترین روی طبیعت به نمایش درمیآید.
راند اول: شیر در برابر ببر
در غاییترین رویاروییِ گربهسانان بزرگ، همواره این گمانهزنی مطرح بوده است که از میان شیر و ببر، کدامیک شکارچی برتر رأس هرم است. در حالی که هر دو جثه و ابزارهای تهاجمی مشابهی دارند، اما طبیعت آنها کاملا متفاوت است. شیرها که معمولا در قالب یک گله زندگی میکنند، به خودیِ خود شکارچیانی مهیب هستند. شیرهای نر میتوانند تا ۳ متر رشد کنند، در حالی که طول دم آنها بین ۶۰ تا ۹۱ سانتیمتر متغیر است. محدوده وزنی آنها نیز بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ کیلوگرم است.
از سوی دیگر، ببر بیشتر یک شکارچی منزوی است و ترجیح میدهد به تنهایی در قلمرو خود پرسه بزند و آزادانه شکار کند. ببرهای بنگال نر بالغ با نام علمی Panthera tigris tigris معمولا حدود ۲۲۰ کیلوگرم وزن و تقریبا ۲.۹ متر طول دارند. بنابراین، تفاوت چندانی در ابعاد دو حیوان وجود ندارد.
پس در یک درگیری کدامیک پیروز میشود؟ خب، ما در واقع گزارشهای ثبتشده متعددی از این نبردها در اختیار داریم که نتیجه را به ما نشان میدهد. در دوران روم باستان، امپراتور تیتوس به داشتن باغوحشی از حیوانات عجیب، از جمله شیر و ببر مشهور بود. طبق سوابق تاریخی، ببرهای او اغلب (البته نه همیشه) پیروز میدان بودند.
در دوران معاصرتر، در سال ۱۸۳۰، حمله یک ببر به یک شیر در شهر تورین ثبت شد. با وجود اینکه ببر حمله را آغاز کرد و عنصر غافلگیری را در اختیار داشت، اما در نهایت مبارزه را باخت. در سال ۱۸۳۸، یک افسر بریتانیایی نیز در گزارشی توضیح داد که در نبردهایی که میان این دو حیوان در سیرالئون شاهد بوده، ببر غالبا پیروز میدان بوده است. حتی در سال ۱۸۵۵، دیده شد که یک شیر، ببری را به پشت خواباند و او را کشت؛ اتفاقی که ظاهرا لقب سلطان جنگل را برای شیر به ارمغان آورد.
در سال ۱۸۵۹، گفته میشد ببری به نام گونگا که متخصصِ شکست دادن شیرها بوده، در مبارزات تنبهتن با ۳۰ شیر پیروز شده است. در سالهای ۱۸۸۲ و ۱۹۱۴، کشته شدن شیرهای بربری و نوبی توسط ببرهای بنگال در درگیریها به ثبت رسید. در سالهای ۱۹۳۴ و ۲۰۱۰ نیز ببرهای بنگال موفق شدند به ترتیب در یک سیرک و یک باغوحش با شیرها مبارزه کرده و آنها را از پای درآورند.
بنابراین، سوابق بسیار ضد و نقیض است. اما بر اساس این گزارشها، ببرها معمولا پیروز میدان بودهاند. با این حال، نتیجه هر مبارزهای از این دست، به اندازه و سلامت نسبی حیواناتِ درگیر در مبارزه بستگی دارد.
برنده احتمالی: ببر
راند دوم: کوسه سفید بزرگ در برابر نهنگ قاتل (اورکا)
حالا به سراغ اقیانوس میرویم؛ آیا تا به حال به این فکر کردهاید که اگر این شکارچیانِ رأس هرم اقیانوس در برابر هم قرار گیرند، کدامیک پیروز میشود؟ بیایید بررسی کنیم.
ابتدا آمار حیاتی آنها را مرور میکنیم. بزرگترین کوسههای سفید میتوانند تا ۶.۱ متر طول داشته باشند، اما بیشتر آنها کوچکترند. طول یک ماده بالغ بهطور متوسط به ۴.۹ متر میرسد، در حالی که نرها به ۴ متر میرسند. وزن بیشتر کوسههای سفید بزرگ بین ۶۸۰ تا ۱۸۰۰ کیلوگرم است. با این حال، مواردی با وزن بیش از ۲۲۷۰ کیلوگرم نیز ثبت شده است. آنها میتوانند با سرعت ۵۰ کیلومتر بر ساعت شنا کنند و دارای ۳۰۰ دندان در هفت ردیف مجزا هستند.
از طرف دیگر، اورکا یا نهنگ قاتل حیوان بسیار بزرگتری است. اورکاهای نر معمولا به طول ۶ تا ۸ متر میرسند و حدود ۵۴۰۰ کیلوگرم وزن دارند. مادهها معمولا بین ۶ تا ۷ متر طول و بین ۳۵۰۰ تا ۵۰۰۰ کیلوگرم وزن دارند. نهنگهای قاتل به عنوان یکی از سریعترین پستانداران دریایی شناخته میشوند. رکورددار فعلی، یک اورکای نر است که سرعت ۵۵.۵ کیلومتر بر ساعت برای آن ثبت شده است.
وقتی صحبت از درگیری مستقیم بین این دو گونه میشود، در کمال ناامیدی باید گفت که برنده از پیش مشخص است. از قضا، کوسه سفید بزرگ در بخشهای خاصی از جهان یکی از منابع اصلی طعمه اورکا به شمار میرود. اورکاها اغلب در حال شکار کوسههای سفیدِ تنها دیده میشوند و از استراتژی خاصی استفاده میکنند تا کوسه سفید را به پشت برگردانند؛ حرکتی که کوسه را وارد یک حالت کاتاتونیک (فلج موقت) میکند.
هنگامی که کوسه بیدفاع روی آب شناور میشود، اورکا شکم کوسه سفید را میدرد تا کبد سرشار از مواد مغذی آن را بیرون کشیده و ببلعد. اگر نظر ما را بخواهید، این یک اتلاف بزرگ در طبیعت است.
برنده: نهنگ قاتل (اورکا)
راند سوم: اسب آبی در برابر فیل
بیایید به خشکی برگردیم و دو مورد از بزرگترین گیاهخواران جهان را در برابر یکدیگر قرار دهیم. در حالی که آنها در طبیعت با آرامش و با کمترین میزان درگیری در کنار هم زندگی میکنند، اما اگر روزی دو تا از آنها مجبور به مبارزه تا سر حد مرگ شوند، چه اتفاقی رخ خواهد داد؟
باز هم به سراغ آمار حیاتی میرویم. اسبهای آبی تا ۱۸۱۴ کیلوگرم وزن دارند و طول آنها میتواند به ۵ متر برسد. آنها میتوانند با نهایت توان با سرعت ۴۸ کیلومتر بر ساعت بدوند و دندانهای پیشین عظیمی دارند که قادرند در یک گاز، فشاری حدود ۱۸۰۰ پوند بر اینچ مربع (psi) وارد کنند. اسبهای آبی عمدتا موجوداتی گیاهخوار هستند، اما مواردی از لاشهخواری آنها نیز دیده شده است.
با این حال، فیلها در دوران بلوغ بسیار بزرگتر میشوند و وزن آنها به حدود ۵۴۴۳ کیلوگرم میرسد. طول آنها میتواند تا ۶.۴ متر افزایش یابد و به عاجهای مهیبی مجهز هستند که به عنوان سلاحهای تهاجمی و تدافعی عمل میکند. فیلها معمولا موجوداتی مطیع و آرام هستند، مگر اینکه احساس خطر کنند یا در فصل جفتگیری باشند.
در یک نبرد فرضی بین فیل و اسب آبی، فیل به احتمال زیاد به دلیل قدرت عظیم، هوش و برتری چشمگیر جثهاش، پیروز میدان خواهد شد. اما در دنیای واقعی، این دو موجود در آرامشی نسبی همزیستی میکنند. اسبهای آبی معمولا برای جلوگیری از درگیری احتمالی راه را برای فیلها باز میکنند، زیرا به خوبی میدانند درگیری با موجودی بسیار قویتر، کاملا بیفایده است.
برنده: فیل
راند چهارم: گوریل در برابر شامپانزه
برای راند بعدی در نظر داشتیم یک انسان را در مقابل یک شامپانزه قرار دهیم، اما از آنجا که ما انسانها بدون سلاح به طرز فجیعی شکست خواهیم خورد، برای جذابتر و متعادلتر شدن ماجرا، انسان را با یک گوریل جایگزین میکنیم.
ابتدا آمار حیاتی را بررسی کنیم؛ شامپانزه در میان دو کپی بزرگتر، جثه کوچکتری دارد و قدش به ۱.۵ متر و وزنش به ۶۸ کیلوگرم میرسد. شامپانزهها تمایل دارند در گروههای بزرگتری نسبت به گوریلها زندگی کنند. در حالی که از نظر فنی همهچیزخوار هستند، از شکار فعالانه و درگیری با سایر شامپانزهها در مناقشات سرزمینیِ شبیه به جنگ نیز هیچ ترسی ندارند.
از سوی دیگر، گوریلها معمولا حیوانات بسیار بزرگتر و باابهتتری نسبت به شامپانزهها هستند. گوریلها با قدی در حدود ۱.۸ متر، در نمونههای بزرگتری مانند نرهای پشتنقرهای میتوانند تا ۲۲۷ کیلوگرم وزن داشته باشند. آنها معمولا گروههای کوچکتری نسبت به شامپانزهها تشکیل میدهند و بهطور کلی آرامتر هستند. با این وجود، گوریلها در صورت لزوم قادر به بروز خشونتهای شدیدی هستند؛ مثلا زمانی که یک گروه جنگجوی شامپانزه در حال پیشروی و هجوم به آنها باشد.
بروز رفتار تهاجمی بین شامپانزهها و گوریلها اتفاقی نادر است و آنها معمولا در زیستگاه طبیعی خود بهطور مسالمتآمیزی همزیستی دارند. با این حال، در سال ۲۰۱۹، نخستین نمونههای ثبتشده از درگیریهای مرگبار بین این دو گونه توسط محققان در پارک ملی لوانگو در گابن مستند شد.
دو حادثه مجزا ثبت شده است که در آنها شامپانزهها از نظر تعداد بر گوریلها برتری داشته و حملاتی را آغاز کردند که به مرگ نوزادان گوریل منجر شد (در یک مورد، شامپانزهها حتی نوزاد گوریلِ کشتهشده را خوردند). اگرچه به نظر میرسد هیچ گوریل بالغی در این میان کشته نشده، اما بسیاری از شامپانزهها به شدت مجروح شدند. به دلیل برتری عددی شامپانزهها، این برخوردها مسلما یک مبارزه عادلانه نبودند.
در یک مبارزه تنبهتن، قدرت و جثه بسیار بزرگتر گوریل احتمالا به راحتی بر یک شامپانزه غلبه خواهد کرد.
برنده (در یک مبارزه تنبهتن): گوریل
راند پنجم: گرگ خاکستری در برابر شیر کوهی (پوما)
برای آخرین رویارویی، مفهوم دعوای سگ و گربه را با قرار دادن یک گرگ در برابر یک شیر کوهی (پوما) ترکیب میکنیم. ما شیر کوهی را انتخاب کردهایم زیرا کموبیش هماندازه یک گرگ است.
پس در یک نبرد تنبهتنِ فرضی، کدامیک پیروز خواهد شد؟ بیایید ابتدا آمار آنها را مقایسه کنیم. گرگهای خاکستری نر بالغ معمولا بین ۳۴ تا ۵۷ کیلوگرم وزن دارند، اگرچه وزن برخی از آنها ممکن است به ۷۹ کیلوگرم نیز برسد. ارتفاع شانه آنها میتواند به ۸۱ سانتیمتر و طول آنها از سر تا دم به ۱.۹۸ متر برسد. مانند همه سگسانان، سلاح اصلی گرگها دندانها و در درجه دوم چنگالهایشان است و آنها بیشتر به شکار و مبارزه گروهی عادت دارند تا نبردهای تنبهتن.
در مقابل، شیرهای کوهی نر بهطور متوسط بین ۵۳ تا ۹۹.۸ کیلوگرم وزن دارند و وزن برخی نرها به ۱۰۵ کیلوگرم نیز میرسد. طول نرهای بالغ میتواند از ۲.۴ متر فراتر برود. آنها دندانها و چنگالهای مهیبی دارند. شیرهای کوهی عمدتا شکارچیانی منزوی هستند و عادت دارند که به تنهایی گلیم خود را از آب بیرون بکشند.
رویارویی بین شیرهای کوهی و گرگها در طبیعت نادر است، اما وقتی اتفاق میافتد، شیر کوهی معمولا به دلیل اندازه، قدرت و چابکی برتر خود پیروز میدان میشود. یک شیر کوهی با دندانها و چنگالهای قدرتمند خود میتواند آسیب بسیار بیشتری نسبت به یک گرگ وارد کند.
با این حال، نیروی گاز گرفتنِ قدرتمند گرگ بهطور بالقوه میتواند به او برتری بدهد؛ بهخصوص اگر حمایت گلهاش را به همراه داشته باشد که با برتری عددی میتوانند یک شیر کوهی را شکست دهند. با این وجود، در بیشتر موارد، شیر کوهی احتمالا در یک مبارزه تنبهتن در برابر یک گرگ پیروز خواهد شد.
برنده: شیر کوهی (پوما)
و این تمام داستان ما برای امروز بود.
در بیشتر موارد، حیوانات وحشی، به ویژه آنهایی که از نظر اندازه و قدرت تقریبا با هم برابرند، ترجیح میدهند از درگیری پرهیز کنند تا اینکه وارد رویاروییهای احتمالی خصمانه شوند. با این وجود، درگیری بین این حیوانات در طبیعت رخ میدهد و حتی شکارچیان رأس هرم (و گیاهخواران بزرگ) نیز در صورت لزوم، از ورود به میدان نبرد رویگردان نیستند.
