فیلم Virginia Woolf’s Night And Day امتیازی عالی در راتن تومیتوز گرفت

فیلم Virginia Woolf’s Night And Day موفق شده تا در وب سایت راتن تومیتوز امتیاز بسیار خوبی را از منتقدان دریافت کند.

اولین اقتباس سینمایی از رمان بحث‌برانگیز ۱۰۷ ساله ویرجینیا وولف حالا فرصت درخشش خودش را پیدا کرده است. ویرجینیا وولف یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان انگلستان بود که به شکل‌گیری دوباره ادبیات مدرن کمک کرد. او به‌عنوان یکی از صداهای برجسته مدرنیسم قرن بیستم شناخته می‌شود و با رواج دادن سبک جریان سیال ذهن، آثاری ماندگار مانند رمان Mrs Dalloway (1925)، رمان To the Lighthouse (1927) و رمان Orlando (1928) را نوشت. آثار او بعدها به یکی از پایه‌های اصلی نقد ادبی فمینیستی تبدیل شدند و همچنان بر خوانندگان سراسر جهان تأثیر می‌گذارند. حالا، بیش از یک قرن پس از انتشار یکی از جنجالی‌ترین رمان‌های او، این اثر سرانجام به پرده سینما رسیده و منتقدان هم شیفته آن شده‌اند.

پس از نمایش نخست، فیلم Virginia Woolf’s Night and Day با امتیازی درخشان در راتن تومیتوز کار خود را آغاز کرده است. این درام عاشقانه که بر اساس رمانی به همین نام محصول سال ۱۹۱۹ ساخته شده، داستان یک ستاره‌شناس به‌شدت مستقل را دنبال می‌کند که مصمم است از عشق و ازدواج دور بماند؛ زنی که در برابر پدرسالاری دوران ادواردی می‌ایستد و این تقابل در بستر جنبش حق رأی زنان و پیشرفت‌های علمی و فناوری در لندنِ سال ۱۹۱۰ روایت می‌شود.

اکنون فیلم Virginia Woolf’s Night and Day از سوی منتقدان امتیاز ۸۰ درصد را کسب کرده است. این فیلم در زمان نگارش این مطلب تنها ۱۵ نقد دارد، بنابراین با انتشار نقدهای بیشتر ممکن است امتیاز آن تغییر کند. در میان بازیگران این فیلم می‌توان به هالی بنت، لیلی آلن، تیموتی اسپال، الیاس ام‌بارک، جک وایت‌هال، جنیفر ساندرز، سالی فیلیپس، میسیا باتلر، الکس مک‌کوین، سایمون فیلیپس و فرانسیس باربر اشاره کرد. کارگردانی فیلم بر عهده تینا غروی است و فیلم‌نامه را جاستین وادل نوشته است.

در مجموع، منتقدان تا حد زیادی مجذوب فیلم Night and Day شده‌اند و از تینا غروی به‌خاطر تبدیل رمان پیچیده ویرجینیا وولف به یک درام تاریخی قابل‌دسترس و سرگرم‌کننده تمجید کرده‌اند. بسیاری از نقدها بازی تأثیرگذار هالی بنت در نقش اصلی را برجسته کرده‌اند، در حالی که برخی دیگر به گرمی، انرژی متفاوت، ارزش‌های بالای تولید و مضامین توانمندسازی زنان در فیلم اشاره کرده‌اند. چند منتقد هم به‌سادگی آن را فیلمی خوش‌تماشا و مناسب سلیقه عموم با مقدار زیادی احساس و شوخ‌طبعی توصیف کرده‌اند.

با این حال، همه قانع نشده‌اند. برخی منتقدان معتقدند فیلم، پیچیدگی نوشته‌های وولف را بیش از حد ساده کرده و در نتیجه به درامی تاریخی و متعارف‌تر تبدیل شده است. برخی دیگر جلوه‌های مدرن فیلم، مثل موسیقی پر از صداهای سینث‌محور، را تا حدی نامتناسب یا حواس‌پرت‌کن دانسته‌اند. عده‌ای هم احساس می‌کنند پیام فمینیستی فیلم عمق کافی ندارد یا تلاش آن برای به‌روز کردن منبع اصلی، نتیجه‌ای ترکیبی و نه‌چندان یکدست به همراه داشته است.