پهپاد شکارچی پشهها معرفی شد؛ دیگر نیازی به اسپری نیست
شرکت تورنیول (Tornyol) پهپادی معرفی کرده که با تشخیص صدای بال زدن پشهها، آنها را هنگام پرواز هدف قرار میدهد.
این پهپاد قادر است بهصورت خودکار محدودهای تا حدود ۲۰ هزار مترمربع را زیر پوشش قرار دهد. ثبت پیشسفارش این محصول با پرداخت مبلغ قابل استرداد ۱۰۰ دلاری آغاز شده و عرضه آن در بازار آمریکا برای سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شده است.
شرکت تورنیول، استارتاپ مستقر در سانفرانسیسکو، پهپاد کوچکی ساخته که تنها مأموریتش پیدا کردن پشهها و برخورد مستقیم با آنهاست. این محصول قرار است جایگزینی برای اسپریهای حشرهکش، مگسکشها و شمعهای سیترونلایی باشد و بدون نیاز به دخالت انسان، محیط را از حضور پشهها پاک نگه دارد.
البته همه این وعدهها فعلاً بر اساس ادعاهای سازنده مطرح شدهاند. پهپادهای تورنیول از فناوری سونار فراصوت با آرایه فازی بهره میبرند؛ روشی که از همان اصول به کار رفته در حسگرهای پارک خودرو استفاده میکند. این سیستم با بهرهگیری از میکروفونهایی مورد استفاده در تلفنهای هوشمند و همچنین نرمافزار اختصاصی پردازش سیگنال، صدای ویژه بال زدن پشه را تشخیص میدهد، آن را از حشراتی مانند زنبورها که برای محیط مفید هستند تفکیک میکند و سپس به سمت هدف حرکت کرده و در میانه پرواز با استفاده از ملخهای خود، آن را از بین میبرد.
نحوه عملکرد و مشخصات فنی
شرکت سازنده اعلام کرده که ایستگاه پایه دستگاه به آرایهای متشکل از ۳۸۰ میکروفون مجهز شده که میتواند اهداف را تا فاصله تقریبی هشت متر بهصورت لحظهای ردیابی کند. همچنین قرار است در نسخههای آینده، این قابلیت مستقیماً روی خود پهپاد قرار بگیرد تا دیگر وابسته به ایستگاه زمینی نباشد.
هر پهپاد حدود پنج دقیقه پرواز میکند و پس از آن برای شارژ مجدد به ایستگاه بازمیگردد. به گفته تورنیول، فرآیند شارژ تقریباً سی دقیقه زمان میبرد. هدف از این طراحی، انجام پروازهای کوتاه و متوالی است، نه اینکه پهپاد تمام شب در هوا باقی بماند. سازنده مدعی است تنها یک دستگاه میتواند فضایی معادل بیش از ۲۰ هزار متر مربع را پوشش دهد.
در زمینه ایمنی نیز تورنیول میگوید اندازه کوچک پهپاد و محافظهایی که اطراف ملخها قرار گرفتهاند، باعث میشود استفاده از آن در کنار اعضای خانواده و حیوانات خانگی بدون خطر باشد.
قیمت و زمان عرضه
متقاضیان از هماکنون میتوانند با پرداخت بیعانه ۱۰۰ دلاری که در صورت انصراف بازگردانده میشود، این محصول را رزرو کنند. هنگام آغاز ارسال سفارشها، مشتریان دو گزینه خواهند داشت؛ یا ماهانه ۵۰ دلار بابت اشتراک پرداخت کنند یا با پرداخت یکباره ۱۱۰۰ دلار، مالک کامل سختافزار شوند. عرضه این پهپاد در آمریکا، برای سال ۲۰۲۷ هدفگذاری شده، اما زمان ورود آن به سایر کشورها هنوز مشخص نیست و به دریافت مجوزهای مربوط به قوانین پهپادها و مقررات کنترل آفات در هر منطقه بستگی دارد.
تورنیول این فناوری را فقط راهکاری برای راحتی کاربران در حیاط خانه معرفی نمیکند، بلکه آن را ابزاری برای کمک به سلامت عمومی میداند. پشهها هر سال از طریق انتقال بیماریهایی مانند مالاریا و تب دنگی با حدود ۷۰۰ هزار مرگ در سراسر جهان ارتباط دارند و این شرکت معتقد است فناوری آن میتواند در آینده هزینههای کنترل جمعیت پشهها را به شکل قابل توجهی کاهش دهد.
با این حال، موفقیتهای کنونی این پروژه هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد. در ۱۴ جولای، الکس توسنت، همبنیانگذار تورنیول، ویدیویی منتشر کرد که در آن نخستین شکار موفق این پهپاد در هوا ثبت شده بود؛ اما هدف یک شبپره بود، نه یک پشه، آن هم در محیط آزمایشی محصور با پرده و نه در فضای طبیعی.
روی دیگر ماجرا
حالا تصور کنید یک پهپاد کوچک، خودمختار و مجهز به هوش مصنوعی که میتواند موجودات زنده را شناسایی کرده و بدون دخالت انسان آنها را نابود کند، بهصورت شبانهروزی در حیاط خانه گشت بزند. چنین ایدهای چه پیامدهایی میتواند به همراه داشته باشد؟
واقعیت این است که کمتر کسی برای پشهها احساس دلسوزی میکند. بسیاری از افراد احتمالاً از دستگاهی استقبال خواهند کرد که بدون سر و صدا تعداد این حشرات خونخوار را کاهش دهد؛ موجوداتی که هم عامل انتقال بیماریهای مرگبار هستند و هم شبهای تابستان را برای بسیاری از مردم آزاردهنده میکنند. اگر پهپادهای تورنیول دقیقاً همان کاری را انجام دهند که وعده داده شده و از محدوده وظیفه خود خارج نشوند، شاید بتوان آنها را قابلقبولترین نمونه از رباتهای قاتل دانست.
اما نکته اصلی اینجاست که سامانهای که بر اساس تشخیص صدا، هدف را شناسایی و بهصورت خودکار حذف میکند، محدودیتش به سختافزار وابسته نیست، بلکه با نرمافزار تعیین میشود. خود تورنیول در تبلیغاتش تأکید کرده که پهپاد قادر است پشهها را از حشرات مفیدی مانند زنبورها تشخیص دهد؛ موضوعی که نشان میدهد معیار انتخاب هدف، قابل تغییر است. امروز این سامانه برای صدای بال زدن پشه تنظیم شده، اما چه چیزی مانع آن میشود که در آینده با یک بهروزرسانی نرمافزاری یا برای مشتریان دیگر، به گونهای تنظیم شود که موجودات متفاوتی را دنبال کند؟
وقتی جامعه حضور یک پهپاد شکارچی خودکار را در حیاط خانه بپذیرد، گسترش دامنه استفاده از آن چندان دور از ذهن نخواهد بود. امروز پشهها هدف هستند و احتمالاً فردا مگسها بدون مخالفت جدی به این فهرست اضافه میشوند. اما اگر نوبت به موش یا حتی کبوتر برسد چه؟ این موجودات بزرگتر، خونگرم و برای بسیاری از انسانها دوستداشتنی هستند. اگر قرار باشد رباتهایی وظیفه شکار و از بین بردن موجودات زنده را در ملک شخصی بر عهده بگیرند، مرز این کار کجا تعیین میشود و چه کسی درباره آن تصمیم خواهد گرفت؟
مهندسان تورنیول بدون تردید در تلاش برای حل مشکلی واقعی هستند و حمایت از فناوریای که بتواند به کاهش اثرات بیماریهایی مانند مالاریا کمک کند، منطقی به نظر میرسد. با این حال، ورود رباتهای قاتل خانگی به زندگی روزمره، حتی اگر هدف آنها فقط پشهها باشد، حالوهوایی تا حدی آخرالزمانی ایجاد میکند و شاید این محصول، نخستین گام در مسیر حضور چنین ماشینهایی در خانههای ما باشد.
