نقدها و نمرات فیلم The Death of Robin Hood | برداشتی تازه از افسانه‌ای آشنا

فیلم The Death of Robin Hood با هنرنمایی هیو جکمن در نقش اصلی نمرات متوسطی را از منتقدان دریافت کرده است.

فیلم The Death of Robin Hood اثری به کارگردانی مایکل سارنوسکی است که در آن هیو جکمن نقش رابین هود را در اقتباسی تاریک از تصنیف قرن هفدهمی مرگ رابین هود ایفا می‌کند. این فیلم با بازی جودی کامر، بیل اسکاشگورد، موری بارتلت و نوآه جوپ، به زندگی رابین هودِ سالخورده می‌پردازد که پس از زخمی شدن شدید به دست زنی مرموز، با گذشته جنایتکارانه و قتل‌هایش دست و پنجه نرم می‌کند. این اقتباس، داستانی تیره و تاریک از این شخصیت افسانه‌ای را به تصویر می‌کشد و بر جنبه‌های دراماتیک و روانشناختی او تمرکز دارد.

تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۲۸ نقد برای فیلم The Death of Robin Hood منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۷۱ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۱۶ نقد برای این فیلم منتشر شده که امتیاز ۶۳ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده می‌کنید.

نظر منتقدان درباره فیلم The Death of Robin Hood

• راتن تومیتوز: ۲۸ نقد – امتیاز ۷۱ درصد
• متاکریتیک: ۱۶ نقد – امتیاز ۶۳ از صد

«۸۳/۱۰۰ – The Film Stage | منتقد: دن مکا»

از زمان فیلم Robin and Marian به کارگردانی ریچارد لستر که فیلمی دست‌کم گرفته شده است، تاکنون چنین بررسی شفاف و فرا متنی از داستان‌هایی که افسانه رابین هود را تشکیل می‌دهند، صورت نگرفته بود.

«۷۵/۱۰۰ – IndieWire | منتقد: دن ارلیچ»

فیلم The Death of Robin Hood تاریخ‌نگاری اصلاح‌گرایانه نیست؛ بلکه تاریخی از خودِ اصلاح‌گری است. این فیلم که به شکلی مناسب در هر ادعایی که در مورد حقیقت مطرح می‌کند، بیشتر به سمت تخیل پیش می‌رود. تلاش فوق‌العاده مقرون به صرفه سارنوسکی برای عبور از هزار سال افسانه، ناخواسته در نهایت یک داستان خیالیِ دشوار برای پذیرش را از خود خلق می‌کند.

«۷۰/۱۰۰ – Variety | منتقد: گای لاج»

فیلم The Death of Robin Hood توجه ما را به خاطر شدت بازآفرینی خود، سرزندگی ریشه‌دار و خشن دنیای ویران‌شده‌اش، و دغدغه‌ی صادقانه و پیچیده‌اش در مورد مسائل روح، حفظ می‌کند. این فضیلتی به‌شدت کمیاب در دنیای فیلم‌های تجاری است، چه رسد به قلمروی آی‌پی‌ها که به شکلی بی‌پایان دوباره استفاده می‌شوند.

«۷۰/۱۰۰ – IGN | منتقد: جیم وجوودا»

ضرباهنگ اندیشمندانه و سکوت نسبی که مشخصه‌ی فیلم The Death of Robin Hood به نویسندگی و کارگردانی مایکل سارنوسکی است، بیشتر یادآور اولین فیلم برجسته‌ی او یعنی Pig است تا فیلم بسیار مطرح‌تر او یعنی فیلم A Quiet Place: Day One. این اثر سوگوارانه اما بی‌رحمانه، که در دوره‌ای تاریخی اتفاق می‌افتد، خاص‌ترین و کمتر در دسترس‌ترین فیلم او تا به امروز است. با این حال، ترکیب گیرا و عمیق آن از درام غم‌انگیز و اکشن قاتلانه، قطعاً آن را از انبوه دیگر فیلم‌های رابین هود متمایز می‌کند.

«۵۰/۱۰۰ – The A.V. Club | منتقد: جیکوب اولر»

این فیلم به آرامی به سمت پایان می‌رود، واقعیت مانند خون از رگ بیرون می‌رود و تنها مجموعه‌ای از داستان‌ها باقی می‌ماند. اما بدون یک روایت گیرا یا احساسات تاثیرگذار در هسته‌ی خود، این اثر اغلب به اندازه سطحی بودن خود افسانه است.

«۴۰/۱۰۰ – The Hollywood Reporter | منتقد: فرانک شک»

همه‌چیز بسیار اتمسفریک است، از جمله خونریزی‌های مکرری که خواهر بریژید بر بازوی رابین اعمال می‌کند (دوربین با عشق بر هر قطره‌ی خون ریخته شده مکث می‌کند). اما این فرایند عبوس و بی‌روح هرگز به عمقی که هدف گرفته‌اند دست نمی‌یابد و برداشت اصلاح‌گرایانه از رابین، جالب یا روشنگرانه از آب در نمی‌آید.