بازی Final Fantasy Resonance؛ گام بعدی در برنامه‌ریزی جامع اسکوئر انیکس برای گرافیک HD-2D

رونمایی از بازی Final Fantasy Resonance در جریان برنامه هفته گذشته نینتندو دایرکت، غافلگیری بزرگی برای همگان بود.

این اثر که به عنوان نخستین بازی از مجموعه فاینال فانتزی با گرافیک HD-2D معرفی شده، در واقع باز‌آفرینی بازی موبایلی محبوب اما خاموش‌شده Final Fantasy Brave Exvius است؛ هرچند این بازی اثری نبود که کسی واقعا منتظرش باشد.

با این حال، این پرسش همچنان پابرجا است: پس بازی‌های بزرگ و پرچم‌داری که طرفداران سال‌ها است خواستار باز‌آفرینی آن‌ها با گرافیک HD-2D هستند — مانند Final Fantasy 6 یا Chrono Trigger — کجایند؟ آثاری که به باور بسیاری، با توجه به گذشت نزدیک به یک دهه از ظهور گرافیک HD-2D، احیای آن‌ها بسیار دیر شده است.

برای پاسخ به این پرسش، باید استراتژی کنونی شرکت اسکوئر انیکس را درک کنیم؛ راهبردی که به نظر می‌رسد برخلاف رویکرد همیشگی این ناشر برای کسب درآمد حداکثری از طریق عرضه پیاپی نسخه‌های ریمستر و ریمیک است. این بار، استراتژی آن‌ها بر پایه«صبر بنا شده است.

در ابتدا نگاهی به گاه‌شمار عرضه بازی‌های HD-2D می‌اندازیم:

• Octopath Traveler (2018)
• Octopath Traveler: Champions of the Continent (2020)
• Triangle Strategy (2022)
• Live A Live (2022)
• Octopath Traveler 2 (2023)
• Star Ocean: The Second Story R (2023)
• Dragon Quest 3 HD-2D Remake (2024)
• Dragon Quest 1 & 2 HD-2D Remake (2025)
• Octopath Traveler 0 (2025)
• The Adventures of Elliot: The Millennium Tales (2026)
• Final Fantasy Resonance (2026)

این روند حرکتی بسیار محتاطانه است که به باور ما دلیل موجهی دارد. مجموعه فاینال فانتزی در حال حاضر شرایط چندان پایداری ندارد؛ مجموعه Pixel Remaster به دلیل برخی تصمیمات عجیب و مبهم، آن‌طور که اسکوئر انیکس انتظار داشت مورد استقبال قرار نگرفت. از سوی دیگر، دوگانه ریمیک Final Fantasy 7 (تا به اینجای کار) نتوانسته است انتظارات فروش را برآورده کند و بازی Final Fantasy 16 نیز با چرخش رادیکال خود به سمت یک اثر اکشن نقش‌آفرینی، فراتر از آستانه تحمل طرفداران قدیمی ظاهر شد.

تلاش‌های اسکوئر انیکس برای ایجاد تعادل میان جذابیت نوستالژی و مدرن‌سازی این مجموعه — جهت حفظ جریان درآمدی اصلی خود — چالشی است که با وجود جایگاه فرهنگی قدرتمند و همیشگی فاینال فانتزی، هنوز نتوانسته است بر آن غلبه کند.

همین موضوع، حرکت قدم‌به‌قدم این شرکت با فناوری HD-2D را منطقی‌تر جلوه می‌دهد. هر بازی منتشرشده در این سبک، یک گام کوچک رو به جلو بوده است، نه جهشی بزرگ به سوی ناشناخته‌ها. بازی Octopath Traveler یک آی‌پی کاملا جدید بود که برای سنجش بازخوردها طراحی شد و تمام ویژگی‌های آزمون‌ و خطاهای اولیه فاینال فانتزی در زمینه سیستم‌ها و طراحی جهان بازی را در خود داشت. موفقیت آن اثر نه تنها راه را برای ساخت دنباله‌ها هموار کرد، بلکه چراغ سبزی برای فاز بعدی این برنامه جامع، یعنی ساخت بازآفرینی‌ها بود.

در اولین گام، اسکوئر انیکس بازی Live A Live را عرضه کرد که پیش از آن در بازار غرب در دسترس نبود. این اثر که در گذشته نسخه‌ای انحصاری برای کنسول سوپر نینتندو در ژاپن بود، یک شکست تجاری به شمار می‌رفت؛ بنابراین بازآفرینی آن یک آزمون کم‌ریسک محسوب می‌شد. این بازی در نقدها و فروش موفق ظاهر شد و ثابت کرد که پروژه HD-2D در مسیر درستی قرار دارد. به این ترتیب نوبت به مرحله بعد رسید: ورود به مجموعه‌های بزرگ.

اسکوئر انیکس با بازآفرینی Star Ocean: The Second Story، توانست شرایط سخت‌تری را با یک بازی محبوب در مجموعه‌ای پسندیده اما نسبتا کم‌مخاطب بسنجد؛ گزینه‌ای که ریسک آن بسیار کمتر از ورود مستقیم به دنیای فاینال فانتزی بود. این اثر به یک موفقیت درخشان از دیدگاه منتقدان تبدیل شد، تا جایی که عده‌ای آن را بالاتر از بازی Baldur’s Gate 3 به عنوان بهترین بازی سال ۲۰۲۳ خود انتخاب کردند.

پس از آن طبیعی به نظر می‌رسید که اسکوئر انیکس برای گام بعدی از یکی از موفق‌ترین مجموعه‌های خود یعنی Dragon Quest استفاده کند. می‌توان ادعا کرد که این سری در ژاپن حتی از فاینال فانتزی هم محبوب‌تر است، اما در غرب جایگاه کم‌رنگ‌تری دارد. این بدان معنا بود که اگرچه ریمیک سه نسخه اول از نظر بازخورد منتقدان ریسک بالاتری داشت، اما از نظر تجاری با ریسک کمتری همراه بود. این عناوین نیز در نهایت نمرات خوب و فروش بالایی ثبت کردند.

این روند ما را به زمان حال و آینده پروژه HD-2D می‌رساند. بازی بعدی این فهرست The Adventures of Elliot: The Millennium Tales است؛ آزمون دیگری در سبکی متفاوت که ساختاری شبیه به سری The Legend of Zelda با الهام‌گیری آشکار از فاینال فانتزی دارد. در ادامه، میزان فروش و نحوه استقبال از Final Fantasy Resonance در اواخر امسال مشخص خواهد کرد که آیا اسکوئر انیکس سرعت اجرای برنامه جامع HD-2D خود را افزایش می‌دهد یا ترمز آن را می‌کشد. حدس ما این است که پیش از ورود نهایی به نسخه اصلی فاینال فانتزی، شاهد بازآفرینی اثری مانند Secret of Mana خواهیم بود. پس از آن احتمالا کار با نسخه اول فاینال فانتزی یا بازی محبوب اما کمتر تحسین‌شده Final Fantasy 4 آغاز خواهد شد؛ آثاری که به عنوان نسخه‌های اصلی فاینال فانتزی یک پیشرفت به شمار می‌روند، اما ریسک آن‌ها کمتر از دست‌اندازی به شاهکارهای نمادین این مجموعه است.

ادامه این استراتژی و برداشتن گام‌های کوچک و حساب‌شده به جای جهش‌های بزرگ، به اسکوئر انیکس فرصت می‌دهد تا کار خود را به درستی پیش ببرد. به نظر ما، این شرکت برای جلب رضایت مخاطبان در مواجهه با نسخه‌های اصلی فاینال فانتزی تنها یک فرصت دارد و پیش از آنکه تمام پل‌های پشت سر خود را خراب کند، باید از هیاهوی طرفداران دوری گزیده و به برنامه صبورانه خود وفادار بماند. نکته کلیدی دیگر این است که این رویکرد، فاصله زمانی کافی میان نسخه های Pixel Remaster و بازآفرینی‌های احتمالی HD-2D ایجاد می‌کند تا حس سوءاستفاده آشکار از جیب طرفداران — رفتاری که اسکوئر انیکس در سال‌های اخیر به آن متهم بوده است — به وجود نیاید.

مشخص شده است که در آزمایش‌های اولیه سبک HD-2D از کاراکترهای پیکسلی Final Fantasy 6 استفاده شده بود؛ بنابراین اسکوئر انیکس به خوبی می‌داند که انجام این کار ممکن است. فقط باید کمی بیشتر منتظر بمانیم تا این دایره کامل شود و سرانجام به آن بازآفرینی‌های HD-2D از Final Fantasy 6 و Chrono Trigger که همه ما به شدت خواستارشان هستیم، دست پیدا کنیم.