علیرضاعطاریانی از عکاسان پیشکسوت است که سالها در دانشگاههای مختلف کشور به عنوان استاد عکاس به تدریس مشغول می باشد با ورود جشنواره آرتونیست به دور هفتم خود با موضوع “هنر کودک” فرصتی پیش آمد که با او به عنوان دبیر بخش عکس این جشنواره به گفتگو بنشینیم.
به عنوان یک داور بینالمللی، معیارهای اصلی شما برای ارزیابی آثاری که توسط کودکان خلق شده است .و آثاری که کودکان آنها را سوژه قرار دادهاند (در بخش عکاسی با موبایل) چیست؟ از آنجایی که تفاوت زندگی و فرهنگ و همینطور موقعیت های جغرافیایی بیشترین تفاوت ها را در مردم جهان به وجود آورده است ، به این جهت در نگاه نخست به آثار عکاسی کودکان ، نوع نگاه متفاوت عکاس به سوژه های پیرامونش ، بزرگترین و مهم ترین اصل در گزینش در داوری مسابقه های عکاسی در کودکان است.
آیا «اصالت دیدگاه کودکانه» را مهمتر از تکنیک و مهارت فنی میدانید؟ بله ، بطور قطعی دیدگاه عکس چه در کودکان و چه در بزرگسالان مهمتر از بحث های تکنیکی و ابزاری است.
به نظر شما چگونه میتوان میان حجم انبوه عکسهای گرفته شده با موبایل که امروزه تولید میشود، آثار هنری را از عکسهای صرفاً معمولی و روزمره تشخیص داد؟ چه المانهایی یک عکس موبایلی از یک کودک را به اثر هنری تبدیل میکند؟ همانطور که همه علی الخصوص عکاسان حرفه ای می دانند ، سوژه مهمترین اصل در ساختار هر عکس هنری است ، گرچه نور ، فرم ، کادربندی ، رنگ و کیفیت از اصول اساسی یک عکس موفق است اما مهنترین اصلی که یک عکس خوب را از یک عکس موفق متمایز می کند به طور قطع سوژه قوی ، بکر و عوض کننده حال انسان است .
نظر شما یک جشنواره بینالمللی مردمی مثل «آرتونیست» با رویکرد فصلی خود، چه نقشی میتواند در شناسایی و پرورش استعدادهای نسل بعدی هنرمندان ایفا کند؟ در شرایطی که بیشتر جشنواره ها ، مسابقه ها و نمایشگاه های گروهی و انفرادی از رسالت اصلی خود که همانا آگاهی دادن به مردم و بالابردن سطح سواد بصری و دیداری آنان است خارج شده و به شکلی تکراری و خسته کننده درآمده اند و بعضا تقریبا ۹۹ درصد آنان از نخستیت دوره فراتر نمی روند ، یک جشنواره ای با رویکرد زمانبندی فصلی و هر فصل با موضوعی متفاوت و در سنین مختلف می تواند تاثیرگزاری بسیار شگرف در کشور داشته باشد.
آیا داستان خاصی از کشف یک استعداد درخشان در طول دوران داوری خود دارید؟ الحمدلله بله . بعضا پیش می آید که در داوری های گوناگون به استعدادهای کم نظیری برخورد می کنم که سعی می کنم بعد از داوری با تشویق و ترغیب این عزیزان ، هنرمندانی را به نسل های آینده معرفی و هدایت و در صورت امکان حمایت کنم .
از آنجایی که شما در یک جشنواره بینالمللی داوری میکنید، آیا میتوانید درباره قدرت هنر کودک به عنوان یک زبان فرامرزی و جهانی که میتواند پیامهای مشترک انسانی را منتقل کند، صحبت کنید؟ انسان ها در همه جهان به لحاظ انسان بودن مشترکات زیادی دارند و کودکان هم جزوی از این مشترکات هستند اما با توجه به تفاوت فرهنگی و اجتماعی تفاوت هایی دارند ولی کودکان چون در دنیای کودکانه خود هستند هنوز درگیر جدی روابط بین انسان ها نشده اند به همین جهت کودکان همه جهان تشابهات زیادی در دنیای کودکانه خود با هم دارند و این شباهت ها در آثار عکاسی و نقاشی آنها هم به شدت تاثیرگزار است
آیا آثار ارسالی از فرهنگهای مختلف، اشتراکات قابل توجهی دیدهاید؟ بله قطعا همینطور است .
