قیمت طلا دوباره رکورد میزند؟ پیش بینی جیپی مورگان از بازار جهانی طلا
جهان صنعت نیوز، بازار طلا سال ۲۰۲۶ را با رشد پیوسته آغاز کرد، اما این روند از دی ماه سال گذشته متوقف شد و پس از تعدیل قیمت در میانه فروردین ماه، بازار بیشتر وارد وضعیت حرکت افقی شد. قیمت نقدی طلا اخیراً به کف ۴۱۷۰ دلار در هر اونس رسیده و در مجموع، بیشتر در محدودهای خنثی معامله شده است. جیپی مورگان با وجود این اصلاح، همچنان پیش بینی قیمت طلا را بالاتر از سطوح فعلی میداند. برآورد جدید این نهاد نشان میدهد قیمت هر اونس طلا در سهماهه چهارم ۲۰۲۶ به طور متوسط به ۶۰۰۰ دلار میرسد و در پایان ۲۰۲۷ امکان حرکت به سمت ۶۳۰۰ دلار وجود دارد. با این حال، این پیشبینی نسبت به برآورد قبلی محتاطانهتر شده است. پیشبینی سهماهه چهارم ۲۰۲۶ از ۶۳۰۰ دلار به ۶۰۰۰ دلار کاهش یافته و برآورد کل سال ۲۰۲۶ نیز از ۵۷۰۸ دلار به ۵۲۴۳ دلار رسیده است.
این تعدیل نشان میدهد اگرچه سناریوی اصلی همچنان صعودی است، اما شدت خوشبینی نسبت به چند ماه قبل کاهش یافته است. بازار طلا اکنون میان دو نیروی متضاد قرار دارد. از یک سو ریسکهای تورمی، مالی و ژئوپلیتیکی از قیمت حمایت میکنند و از سوی دیگر کاهش علاقه سرمایهگذاران و احتمال تغییر سیاست فدرال رزرو مانع رشد سریع قیمت شده است.
ریسکهای ژئوپلیتیک و نقش فدرال رزرو در پیش بینی قیمت طلا
گرگ شیرر، رئیس بخش فلزات پایه و گرانبها در جیپی مورگان، وضعیت فعلی طلا را نوعی منطقه بیتصمیمی تکنیکال توصیف کرده است. قیمت بالاتر از میانگین متحرک ۲۰۰ روزه در محدوده ۴۳۴۰ دلار حرکت میکند، اما فعلاً زیر میانگین متحرک ۵۰ روزه در سطح ۴۷۳۰ دلار محدود شده است. این یعنی بازار نه به اندازه کافی ضعیف شده که روند صعودی بلندمدت را از دست بدهد، نه آنقدر قدرت دارد که موج افزایشی تازهای را آغاز کند.
یکی از دلایل این وضعیت، نگرانی از واکنش فدرال رزرو به تورم ناشی از انرژی است. اگر افزایش قیمت انرژی فشار تورمی را بالا ببرد و فدرال رزرو را به سمت افزایش نرخ بهره ببرد، طلا که بازده واقعی ندارد، ممکن است بخشی از جذابیت خود را از دست بدهد.
با این حال، درگیری ژئوپلیتیکی میان ایران، اسرائیل و آمریکا، هرچند در کوتاهمدت میتواند مانعی برای بازار باشد، اما در سطح عمیقتر همان عواملی را تقویت میکند که تقاضا برای طلا را بالا بردهاند؛ از جمله نگرانی درباره تورم بلندمدت، فرسایش قدرت خرید، وضعیت مالی و بودجهای آمریکا، چندپارگی ژئوپلیتیک و غیرقابل پیشبینی بودن سیاستهای واشنگتن.
بانکهای مرکزی؛ کاهش ظاهری یا تقاضای پنهان؟
یکی از مهمترین پایههای سناریوی صعودی طلا، خرید بانکهای مرکزی بوده است. از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ خرید طلا از سوی بانکهای مرکزی به طور متوسط ۲۲۵ تن در هر فصل بوده که تقریباً دو برابر میانگین دوره ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ است.
اما در سال ۲۰۲۶، تصویر اولیه از کاهش این روند حکایت دارد. بانکهای مرکزی در سهماهه نخست سال ۱۲۹ تن طلا فروختهاند که فروش ۶۰ تنی ترکیه در فروردین نقش مهمی در آن داشته است. خرید خالص گزارششده نیز فقط ۱۶ تن بوده که افت شدیدی در شتاب تقاضا را نشان میدهد.
با این حال، این تصویر کامل نیست. بخشی از خرید بانکهای مرکزی به صندوق بینالمللی پول گزارش نمیشود. بر اساس دادههای جایگزین بازار فرابورس لندن و جریان تجاری پالایشگاههای سوئیس، شورای جهانی طلا برآورد کرده است که خرید واقعی طلا در سهماهه نخست ۲۰۲۶ به ۲۴۴ تن رسیده؛ رقمی بالاتر از ۲۰۸ تن سهماهه چهارم ۲۰۲۵.
در این میان، چین یکی از خریداران مهم به نظر میرسد. واردات خالص طلای چین در سهماهه نخست ۲۰۲۶ به ۳۱۷ تن رسیده که تقریباً سه برابر فصل قبل است. همچنین بانک مرکزی چین خرید گزارششده خود را از حدود یک تن در ماه به پنج تن در مارس و هشت تن در آوریل افزایش داده است.
چین و تقاضای راهبردی برای طلا
انگیزه چین در خرید طلا صرفاً سرمایهگذاری کوتاهمدت نیست، بلکه به نظر میرسد بخشی از یک راهبرد بلندمدت باشد. مسدود شدن داراییهای بانک مرکزی روسیه در سال ۲۰۲۲ این پیام را به کشورها داد که داراییهای دلاری نگهداریشده در خارج از مرزها همیشه در برابر تحریمهای آمریکا امن نیستند. در چنین فضایی، افزایش ذخایر طلا میتواند بخشی از پروژه چین برای تقویت اعتبار یوان به عنوان جایگزینی برای ارز ذخیره جهانی باشد.
علاوه بر بانک مرکزی، شرکتهای بیمه چینی نیز میتوانند به منبع جدیدی از تقاضا تبدیل شوند. در اوایل ۲۰۲۵، ده شرکت بزرگ بیمه چین مجوز یافتند تا حداکثر یک درصد از داراییهای تحت مدیریت خود را به طلای فیزیکی اختصاص دهند. همین یک درصد معادل حدود ۲۰۰ تن طلا بود. برخی فعالان بازار معتقدند این سقف ممکن است در آینده به نقطه شروع تبدیل شود و حتی تخصیصی نزدیک به پنج درصد نیز محتمل باشد.
سناریوی منفی پیش بینی قیمت طلا ؛ وقتی نرخ بهره علیه طلا عمل میکند
با وجود چشمانداز مثبت، این موسسه سناریوی نزولی طلا را نیز جدی میگیرد. طلا پوششی در برابر کاهش ارزش پول و تورم است، اما چون بازده واقعی ندارد، در دورههایی که بازده داراییهایی مانند اوراق خزانه آمریکا یا صندوقهای بازار پول افزایش مییابد، معمولاً عملکرد ضعیفتری دارد.
مهمترین ریسک نزولی از نگاه جیپی مورگان، سناریویی است که در آن رشد اقتصادی و اشتغال آمریکا قوی باقی بماند، اما تورم همچنان افزایش یابد و فدرال رزرو ناچار به آغاز چرخه افزایش نرخ بهره شود. در چنین وضعیتی، تقاضای سرمایهگذاران برای طلا ممکن است تضعیف شود و خروج سرمایه از صندوقهای قابل معامله غربی فشار پایداری بر قیمت وارد کند؛ بهویژه اگر همزمان شدت خرید بانکهای مرکزی نیز کاهش یابد.
بنابراین گزارش جیپی مورگان تصویر دوگانهای از آینده طلا ارائه میدهد. مسیر اصلی همچنان صعودی است و هدف ۶۰۰۰ دلار برای پایان ۲۰۲۶ و ۶۳۰۰ دلار برای ۲۰۲۷ حفظ شده، اما تحقق این مسیر به رفع ابهامهای ژئوپلیتیکی، رفتار فدرال رزرو و تداوم تقاضای بانکهای مرکزی وابسته است. طلا هنوز دارایی پناهگاهی مهمی است، اما دیگر بازاری یکطرفه و بدون ریسک نیست.
